ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΑΣΘΕΝΙΚΗ...

πράξη πρώτη

Δεν πάνε πολλά χρόνια που τα παιδιά των υποβαθμισμένων περιοχών του Παρισιού ζητούσαν την αναβάθμιση των υλικών συνθηκών ζωής και παιδείας που τους παρείχε το γαλλικό κράτος. Και οι δικοί μας μαθητές, ακολουθώντας το παράδειγμα των γάλλων συνομηλίκων τους, στράφηκαν ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό (που ακόμη δεν είχε δείξει το σημερινό του πρόσωπο) και ανάγκασαν την τότε κυβέρνηση της Δεξιάς να επικαλείται τη ¨συναίνεση¨ γονέων και καθηγητών για ν'αντιμετωπίσει (δηλαδή να ¨πασαλείψει¨) τα φλέγοντα εκπαιδευτικά ζητήματα του τόπου. Από τότε έως σήμερα έχουν επιχειρηθεί τρεις άρδην μεταρρυθμιστικές τροποποιήσεις του εκπαιδευτικού συστήματος, με αποτέλεσμα οι τωρινοί μαθητές να είναι η ΔΥΣΤΥΧΕΣΤΕΡΗ, η ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΞΕΝΟΙΑΣΤΗ, η ΑΤΥΧΕΣΤΕΡΗ και πιο ΑΓΧΩΜΕΝΗ γενεά μαθητών που πέρασε ποτέ από τον τόπο αυτόν. Τα ΜΑΤ τότε βάρεσαν κανονικά τους μαθητές στην Πλατεία Ομονοίας (το ξέρω γιατί ήμουν εκεί και το είδα με τα μάτια μου αυτό το πράγμα που ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ!)

πράξη δεύτερη

Οι φοιτητές ήταν μια ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΝΗ ΑΠΟΥΣΙΑ στις πρόσφατες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των αγανακτισμένων πολιτών στην Πλατεία Συντάγματος. Θα μου πείτε: πώς συνδέεται αυτό με τα γεγονότα επί Νέας Δημοκρατίας; Απλώς αναρωτιέμαι πώς τα κατάφερε το ΠΑΣΟΚ να μεταστρέψει τη φοιτητική νεολαία στην πριμοδότησh των δύο μεγάλων κομμάτων, με τη ΔΑΠ πρώτη δύναμη για τόσα χρόνια; Πού είναι οι νεολαίοι με τσαγανό μέσα στο Πανεπιστήμιο; Μήπως οι μόνοι νεολαίοι με τσαγανό είναι οι αποτυχόντες των Πανελληνίων Εξετάσεων; Αναρωτιέμαι. Υπάρχουν διεργασίες συγκεκριμένες μέσω των οποίων ο Λουκάνικος αναδείχθηκε σε ευφυέστερο όν μετά τη σύγκρισή του με έναν υποψήφιο Πανελληνίων Εξετάσεων. Και θα τις αναλύσω.

πράξη τρίτη

Είπαμε πως το ΠΑΣΟΚ κατά την τελευταία εικοσαετία κατόρθωσε να στρέψει μεγάλο μέρος της φοιτητικής νεολαίας στη Δεξιά ψήφο. Η τότε κυβερνητική Δεξιά έκανε μια προσπάθεια να εκμεταλλευθεί το κλίμα αυτό, και κατά τη γνώμη μου το κατάφερε, απλά οξύνοντας τα πνεύματα, πετώντας μια δράκα χαφιέδων στις φοιτητικές διαδηλώσεις για να υποδυθούν τους κουκουλοφόρους και να δυσφημίσουν τους διαμαρτυρόμενους μαθητές και φοιτητές, και ΤΟΤΕ η Ελληνική Αστυνομία (ηγετικό στέλεχος της οποίας σήμερα τη χαρακτήρισε ως "διαχρονική αξία" σε συνέντευξή του στην Έλλη Στάη) ανακάλυψε το κόλπο της μεταμφίεσης σε γνωστά σχήματα. Αξιοποίησε το στερεότυπο ότι όποιος διαμαρτύρεται είναι τέντυμπόι και καταστρέφει τη δημόσια περιουσία και την εύρυθμη λειτουργία της καθημερινότητας του φιλήσυχου πολίτη, έστρεψε την κοινή γνώμη με αυτό το στερεότυπο ενάντια σε κάθε ΦΩΝΑΧΤΗ διαδήλωση των νέων, υποδύθηκε τον προασπιστή όλων των διακυβευόμενων αξιών και διέλυσε τις μαθητικές διαδηλώσεις με απίστευτη βία και με άλλοθι την αποκατάσταση της τάξης,...παλιά μου τέχνη κόσκινο.

πράξη τέταρτη

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, παίζοντας το βρώμικο παιχνίδι της Εξουσίας, αναπαρήγαγαν συστηματικά όλην αυτή την επίπλαστη εικόνα των διαδηλώσεων και του ρόλου της Αστυνομίας, με αποτέλεσμα ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα να εγκαθιδρύεται σταδιακά στις συνειδήσεις των τηλεθεατών και ένας βαθύς εφησυχασμός να απλώνει τα πλοκάμια του στην καθημερινότητά τους. Τότε ανέλαβε η Μεταπολίτευση. Αυτή των πανίσχυρων ΜΑΤ (με την ΤΟΤΕ τεχνολογία καταστολής, που ΔΕΝ περιελάμβανε απαγορευμένα χημικά όπλα ψεκασμού) και των δολοφόνων του Καλτεζά/ αυτή η Μεταπολίτευση του ψευδεπίγραφου "σοσιαλισμού" ήλθε σε όλα τα τότε κανάλια (: ΕΤ1, ΕΤ2,ΕΤ3, ΜΕΓΚΑ, ΑΝΤΕΝΝΑ, ΤΕΛΕ ΣΙΤΥ, ΚΑΝΑΛΙ 67 , με μοναδική εξαίρεση το ΚΑΝΑΛΙ 29, ένα κανάλι αμφισβητούμενου ήθους και σοβαρότητας) να κηρύξει "παράνομες" τις απεργίες και να χαρακτηρίσει τη διαμαρτυρία "ασυδοσία". Προφανώς έχει αρχίσει η εσκεμμένη απονοηματοδότηση των εννοιών και η προσφορά γης και ύδατος στις απαιτήσεις των Πολυεθνικών. Στη Συνθήκη του Μααστριχτ η Παιδεία επαιρνε ήδη τις αποχρώσεις ενός συστήματος παραγωγής...ομοειδών τεχνοκρατών με αμβλυμένη κριτική σκέψη και προορισμένων να υπηρετούν και ν΄αναπαράγουν το status quo. Βάλε και τη χυδαιότητα των εντύπων τύπου ΚΛΙΚ που ολοκληρωσαν τον εκχυδαϊσμό του λεξιλογίου των νέων και υποβάθμισαν την επικοινωνιακή τους δυνατότητα, και το παζλ κλείνει.

πράξη πέμπτη

Δεκάδες σκεπτόμενων ανθρώπων και διανοουμένων προτείνουν λύσεις για έξοδο από τα εκπαιδευτικά αδιέξοδα. Η φωνή τους καταπνίγεται στον κόλαφο των ενδοκομματικών διαφορών και των αντιπαραθέσεων τύπου: "Ν'αποκαταστήσωμεν τας Μούσας εις την παλαιάν των εστίαν!", ή "Να πέσει ευθύς το θεοποιούμενον της τυραννίας είδωλον κατά κεφαλής εις τους πόδας αυτών, και πολυκυλινδούμενον να απορριφθεί ολότελα των κλιμάτων μας!" Και όμως: η "πολέμιος των καλών αμαθίη" είναι που θριάμβευσε. Αφού διαλυθούν τα δακρυγόνα και επουλωθούν οι πληγές και κατευνασθούν οι μώλωπες του ρατσισμού και της φανατικής προσήλωσης σε κομματάρχες, οι νέοι μας, αντί να προσφύγουν στις οδούς της λογικής και της πολιτικής ωρίμανσης, άγονται και φέρονται από τον πρώτο τυχόντα λαοπλάνο, αρκούνται σε ύπουλες διαβεβαιώσεις για δημιουργική, διαθεματική, διεπιστημονική, διαλεκτική, αλληλέγγυα, εποικοδομητική χρήση της γνώσης. Και πατάνε τη μπανανόφλουδα.

πράξη έκτη

Εκείνα τα παιδιά είναι οι σημερινοί τριανταπεντάρηδες. Δηλαδή η πλειοψηφία επάνδρωσης της Πλατείας Συντάγματος , τα παιδιά των οποίων θα είναι μεθαύριο η γενιά των ΔΙΑΚΟΣΙΩΝ ΕΥΡΩ το μήνα ( και όχι ¨"των επτακοσίων", όπως διατείνονται τα κανάλια!). Αυτή η αγανάκτηση για μιαν υπεσχημένη αλλαγή ήθους στο κοινωνικό γίγνεσθαι, στην αξιοποίηση της γνώσης, στην πρόοδο, ήλθε και προσέκρουσε πάνω σε ογκολίθους εξωτερικού δανεισμού και δουλοπρεπούς εκποίησης των πολιτιστικών και οικονομικών αποθεμάτων του τόπου που κλήθηκαν να διαχειριστούν. Με το επιπλέον επιβαρυντικό της "έκπτωσης" στο αξιακό τους σύστημα και της πολιτειακής έκπτωσης παραλλήλως.


ΕΒΔΟΜΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Σήμερα, μετά τη φασιστική επίθεση των δυνάμεων καταστολής ενάντια στον αθώο πολίτη, διαβάτη, τουρίστα, επιβάτη του μετρό, κάθησα και σκέφτηκα τις βαθύτερες συνιστώσες αυτού του απίστευτου εφησυχασμού που έφερε τους κυβερνώντες σε θέση τόσο πλεονεκτική έναντι του ψηφοφόρου. Ανακάλεσα τα στάδια της παραπλάνησης του τηλεθεατή, τα στάδια επανάπαυσης του συνδικαλιστή, τα στάδια αποβλάκωσης του καταναλωτή. Πού ήταν ο λαός να αγανακτά τόσα χρόνια με τα οικονομικά σκάνδαλα; ΤΟ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣΕ ως σύμφυτο με το σύστημα! Πού ήταν ο λαός να αγανακτίσει με το ευρώ; Το εκτιμούσε ως σύμφυτο με το φαντασιακό (του κώλου τα εννιάμερα η βλαχάρα!) "ευρωπαϊσμό" του. Πού ήταν ο λαός να αρνηθεί την καταχρηστική και ληστρική Ολυμπιάδα και τον εύκολο πλουτισμό; Στις οθόνες του ήταν, να ζητωκραυγάζει εθνικιστικά συνθήματα τελείως άσχετα με την υγιή έννοια του αθλητισμού του αντοπάριστου! Πού είναι ο λαός να ζητήσει την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων;

Μα πού αλλού;

Στην Πλατεία Συντάγματος, 35 μέρες τώρα...οι ίδιοι νεολαίοι που τις έτρωγαν τότε από τα ΜΑΤ τρώνε τώρα τα δακρυγόνα με την ίδια στωϊκότητα. Και τα παιδιά τους, μαζί τους κι αυτά ( γιατί τα ΜΑΤ δεν φείδονται χημικών απαγορευμένων ουσιών, ακόμη και όταν έχουν μπροστά τους γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους, όπως φίλοι μου θα διαπιστώσατε σήμερα όλη μέρα ιδίοις όμμασιν!)

Πού είναι οι Έλληνες;

Μα στην Πλατεία Συντάγματος.

Και τώρα γράφεται το κεφάλαιο της ΩΡΙΜΑΝΣΗΣ (κάλλιο αργά παρά ποτέ) εκείνης της αγανακτισμένης νεολαίας, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν των νεολαιών που ακολουθούν. Πώς αλλιώς;

Τα ΜΑΤ και το Κράτος τώρα έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο για μιαν ακόμη φορά...απλά εκπλησσόμεθα γιατί η μνήμη μας είναι ασθενική.....



ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ

ΕΝΑΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ